پرداخت‌های منطبق با مقررات برای مطب‌های پزشکی، دندان‌پزشکی و تخصصی

کارت‌های HSA و FSA: ارائه‌دهندگان خدمات درمانی در برابر خرده‌فروشان

کارت‌های حساب پس‌انداز سلامت (HSA) و حساب هزینه انعطاف‌پذیر (FSA) روی شبکه‌های کارت کار می‌کنند، بنابراین یک مطب آن‌ها را از طریق ترمینال یا درگاه معمول خود می‌پذیرد. قوانین اثبات‌پذیری بر اساس نوع پذیرنده متفاوت است. اعلامیه شماره 2006-69 سازمان مالیاتی آمریکا (IRS) توضیح می‌دهد که چگونه طرح‌ها می‌توانند تراکنش‌های کارتی را در پذیرندگانی که کد دسته‌بندی پذیرنده آن‌ها مرتبط با مراقبت‌های درمانی است — مانند پزشکان، دندان‌پزشکان، مطب‌های بینایی‌سنجی، داروخانه‌ها و بیمارستان‌ها — در نظر بگیرند. از پذیرنده‌ای بدون کد دسته‌بندی مراقبت درمانی، مانند یک خرده‌فروش عمومی که اقلام واجد شرایط بدون نسخه می‌فروشد، انتظار می‌رود از سامانه تأیید اطلاعات موجودی (IIAS) استفاده کند که اقلام سبد خرید را در نقطه فروش با فهرست محصولات واجد شرایط مطابقت می‌دهد. اعلامیه شماره 2007-2 سازمان مالیاتی آمریکا قوانینی برای داروخانه‌ها و فروشگاه‌های دارویی اضافه کرد. برای یک مطب پزشکی یا دندان‌پزشکی، گام‌های عملی این است که تأیید کنید حساب پذیرنده شما کد دسته‌بندی مراقبت درمانی صحیح را دارد و پردازشگر آن را به‌درستی منتقل می‌کند. کلینیکی که یک پیشخوان خرده‌فروشی برای محصولات واجد شرایط نیز اداره می‌کند باید بپرسد آیا IIAS برای آن بخش از کسب‌وکار لازم است یا خیر.

HIPAA و PCI DSS دو تعهد جداگانه‌اند

HIPAA بر اطلاعات سلامت محافظت‌شده‌ای که در اختیار نهادهای مشمول و همکاران تجاری آن‌هاست حاکم است. PCI DSS استاندارد صنعت کارت است که برای هر پذیرنده‌ای که کارت پرداخت می‌پذیرد کاربرد دارد. رعایت یکی، دیگری را تأمین نمی‌کند. مطبی که مطابق با HIPAA است همچنان باید تأیید صلاحیت PCI DSS خود را برای داده‌های کارت تکمیل کند، و یک تنظیم پرداخت منطبق با PCI باقی مطب را از نظر HIPAA منطبق نمی‌کند. راهنمای HHS به ارائه‌دهندگان اجازه می‌دهد از اطلاعات سلامت برای پرداخت استفاده کنند، مشروط به استاندارد «حداقل لازم». در عمل، جزئیات بالینی را از هر چیزی که همراه با تراکنش کارت منتقل می‌شود دور نگه دارید: توصیف‌گرهای صورت‌حساب، شرح ردیف فاکتور، پیام‌های پرداخت از طریق پیامک و یادداشت‌های درگاه باید نام مطب و شماره حساب یا فاکتور را ذکر کنند، نه تشخیص یا رویه درمانی.

کارت ذخیره‌شده و برنامه‌های پرداخت

ذخیره کارت برای مانده باقی‌مانده یا راه‌اندازی برنامه پرداخت باید با رضایت کتبی یا الکترونیکی آغاز شود که مشخص می‌کند چه چیزی، چه زمانی و چگونه بیمار می‌تواند لغو کند. به‌جای نگهداری شماره کارت در نرم‌افزار مدیریت مطب یا روی کاغذ، از ذخیره‌سازی توکنی که درگاه شما ارائه می‌دهد استفاده کنید. برای هر شارژ برنامه‌ریزی‌شده رسید ارسال کنید.

اعمال کارمزد اضافی روی پرداخت‌های بیمار

قوانین ویزا به پذیرندگان آمریکایی اجازه می‌دهد فقط کارت‌های اعتباری را کارمزد اضافی کنند، نه کارت‌های نقدی یا پیش‌پرداخت، به این معنا که کارمزد اضافی نمی‌تواند به کارت‌های نقدی HSA یا FSA اعمال شود. کارمزد اضافی نمی‌تواند از هزینه پذیرش پذیرنده برای آن کارت یا 3%، هرکدام کمتر باشد، تجاوز کند و ویزا و بانک پذیرنده باید حداقل 30 روز پیش از آن مطلع شوند. برخی ایالت‌ها اعمال کارمزد اضافی را ممنوع می‌کنند، بنابراین پیش از افزودن آن، راهنمای کارمزد اضافی ایالتی این سایت را بررسی کنید. قراردادهای بیمه ممکن است محدودیت‌های خاص خود را داشته باشند.

کانادا

صدور صورت‌حساب برای طرح‌های بیمه سلامت استانی از طریق سامانه ادعای خسارت هر استان انجام می‌شود و از پردازش کارت جداست. پذیرش کارت برای خدمات بدون پوشش بیمه، مبالغ مشترک طرح‌های سلامت تکمیلی و محصولات خرده‌فروشی، از قوانین معمول شبکه کارت و PCI DSS پیروی می‌کند.

انواع پرداخت در یک نگاه

هر شیوه پرداخت بیمار الزام خاص خود را برای بررسی دارد.